Eén uit de duizend

Vandaag hadden we hét consult met de uroloog om de volgende stappen omtrent Aster te bespreken. Neen, dat is geen grap! Al konden we de kans op een aprilvis natuurlijk niet laten passeren! In de wachtkamer bespraken we een idee waar Aster een ontwerp uit creëerde en er naarstig aan doorwerkte tot letterlijk enkele seconden voor we binnentraden in de prof zijn kabinet. “Aster heeft iets voor jou,” begon ik. Dochterlief kreeg natuurlijk even cold feet en wist niet goed hoe ze h

Vrijdag In alle vroegte vertrokken we richting Gent. Twee uur na de aanmeldingsprocedure. Relatief goed Bedenkelijk gemutst zaten we te wachten tot Aster naar binnen werd geroepen. Op het operatiekwartier scoorde ik gelach (bij anesthesie) en rolleyes (de dochter, helaas nog niet door de narcose) met een mottig moeder mopje. “Denk aan iets moois” zei de dokter toen ze liefdevol het slaapmasker opzette. “Ja, zoals uw moeder,” repliceerde ik met een dikke knipoog. Na een uur m

Enfin, niet zo beweeglijk eigenlijk. Aster, onze spring-in-‘t-veld is nog nooit zo “stil” geweest de afgelopen dagen. Aanvankelijk leek ze ziek te worden. Wat misselijk, hoofdpijn, weinig eetlust, maar naarmate de middag vorderde trok ze “scheef”. Lichaam voorovergebogen, heup omhoog getrokken. De andere symptomen vervaagden, maar pijn ter hoogte van haar linkernier en over haar buik uitstralend naar haar lies werd steeds prominenter. Thuistest (dipstick) was negatief. Wat vo